January 2008 Archives

«ماهنامه اجتماعی "‌زنان‌" از جمله نشريات پر‌تخلف با رويكرد تند فمينيستی است كه به رغم تذكرات مكرر اداره كل مطبوعات داخلی و هيئت نظارت بر مطبوعات همچنان به تخلفات خود ادامه داده است.»
این بخشی از بیانیه هیات نظارت بر مطبوعات است که در مورد دلایل توقیف ماهنامه زن منتشر شده است. در این بیانیه دلایلی نیز بر این ادعا بیان شده است:
«اين نشريه در شماره 133 با ادعای واهی خشونت عليه زنان و ناعادلانه خواندن قوانين مربوطه می‌نويسد: ما با حضور نمادين خود می‌خواهيم به قانونگذاران كشورمان بگوييم كه تحت اين قوانين ناعادلانه، زن ايرانی نه تنها در جامعه در محيط های شغلی و در امور اجتماعی بلكه حتی در پستوی خانه‌ اش هم امنيت ندارد.»
مشخص نیست کدام بخش این مطلب نشان دهنده رویکرد تند فمینیستی و کجای آن ادعایی واهی است. هر روز در ایران خشونت علیه زنان به شکل نهادینه شده توسط نیروهای انتظامی و صدور احکام شلاق و زندان علیه فعالان حقوق زنان اعمال می شود.
بسیاری از قوانین همچون ارث ، دیه و طلاق نیز ناعادلانه و غیرانسانی بوده و راه را برای اعمال خشونت علیه زنان باز می گذارد. به واقع باید معترف بود محتوای این بیانیه نشانه ای از میزان جمود فکری و واپسگرایی نویسندگان آن است.
در جای دیگری از بیانیه با عذرخواهی از بسیجیان و متدین برای تکرار این مطالب موهن به نقل از مجله زنان آمده است :
«برخی از قوانينی كه تاكنون اسلامی و بخشی از شريعت تلقی می‌شدند در واقع فقط نظرها و دريافت‌های برخی از مسلمانان و ناشی از كردارها و هنجارهای اجتماعی و تاريخی هستند كه نه مقدس‌ اند و نه تغيير‌ناپذير، بلكه بشری و متغيرند». تحمل و شکیبایی نهادهای مسوول در برابر این همه اهانت و وهن اسلام واقعن جای تشکر و تقدیر بسیار دارد!
اين اطلاعيه می‌افزايد: «نشريه ‌زنان در شماره 150 با تخريب وجهه بسيج به سياه ‌نمابی وضعيت زنان در ايران و القای عدم وجود امنيت در جامعه و درج توصيفات نامناسب (‌در قالب بازگویی با آب و تاب یک فقره جرم منافی عفت‌) پرداخته است.»
بازگویی با آب و تاب! بنظر می رسد مجله زنان بیشتر یک ماهنامه پورنو بوده که اینگونه توصیف می گردد. اما قسمت خنده دار این خبر توضیح سراسر دروغ خبرگزاری فارس است:
«در اين اطلاعيه همچنين بخش‌هایی از مطالب غيراخلاقی و مغاير با عفت عمومی منتشره توسط نشريه زنان عينا" آورده ‌شده ‌است ؛ كه خبرگزاری فارس به احترام آحاد مختلف جامعه و به لحاظ رعايت اصول اخلاقی از ذكر اين مطالب معذور است».
برای مشخص شدن این دروغ فقط کافی است به خبر مندج در خبرگزاری رسمی ایران ایرنا مراجعه کنید و انرا با خبر فارس مقایسه کنید.

شاید خواندن سخنان مدیرمسوول فعلی روزنامه کارگزاران اینگونه تعبیر شود که اختلاف سلیقه جدی میان او و کادر اجرایی این روزنامه رفرمخواه وجود دارد.
مدير مسئول روزنامه كارگزاران در گفتگو با فارس مدعی است : «اعضای تحريريه روزنامه ‌از روزنامه‌های شرق و هم‌ميهن هستند و بيش‌ر مشاركتی ‌اند و تندروی های روزنامه نيز ناشی از عملكرد اين تيم است.»
در حالی که این موضعگیری پس از شایعاتی مطرح می شود که بر نارضایتی رهبری از مطالب و موضعگیری های این روزنامه دلالت دارد. بنظر می رسد این انتقاد در دیدار سید محمدخاتمی با آیت الله خامنه ای مطرح شده است.
اما به هر حال لفاظی های مرتضی سجادیان در مصاحبه خبرگزاری اقتدارگرای فارس در مورد رعایت اصول اخلاقی روزنامه نگاری و اطلاع رسانی بیشتر به نمایشی مضحک می ماند برای تبرئه از عواقب احتمالی انتقادات رهبری.
در حالی که دامن رسانه های اصلی اقتدارگرایان همچون کیهان ، فارس ، رجانیوز و .. به بی اخلاقی ، نشر اکاذیب ، تهمت های ناروا و پرونده سازی برای مخالفان آلوده است ، این گونه سخنان محلی از اعراب نخواهد داشت.
در مورد آلودگی های خبری سایت های اصولگرا ، بد نیست که مطلب روزنامه نگاری یا هرزنگاری حاجی واشنگتن را بخوانید.

ظاهرن دیدار سید محمد خاتمی با رهبری در مورد رد صلاحیت گسترده اصلاح طلبان و نیروهای میانه رو نتایج مثبت و امیدوار کننده ای در پی نداشته است. نتیجه ای که شاید قبل از این نیز قابل پیش بینی بود.
اما حتی اگر رایزی مثلث هاشمی ، خاتمی و کروبی نیز موثر واقع شود و امکان برگزرای انتخابات به شکل رقابتی فراهم باشد همچنان دو مشکل عمده شکلی و محتوایی وجود خواهد داشت.
اولن زمان بسیار اندکی که اصلاح طلبان پیشرو دارند و بنظر نمی رسد در شرایط موجود جامعه بتوانند تحرک مناسبی را به سود کاندیداهای خود ایجاد کنند.
از سوی دیگر زمان و نحوه ی اجرای انتخابات و مختصات نیروهای اجرایی و نظارتی نیز شبهات و اعتراضات جدی را در پی داشته که می تواند بر سلامت انتخابات تاثیرگذار باشد.
فارغ از این دو اشکال که در صورت تحقق شرایط بعید انتخابات رقابتی قابل طرح است، انتخابات مجلس هشتم نشان داد ، استراتژی دموکراسی بر اساس صندوق های رای شکست خورده است.
استراتژی که برخواسته از بی عملی رفرم خواهان است تا یک تاکتیک مشخص و از پیش طراحی شده. بنظر می رسد به همان میزان که استراتژی تحریم نتیجه ای در برنداشته ، شرکت در انتخابات -به شکل فعلی- نیز بی اثر و یا کم اثر است.
باید به دنبال اتخاذ روشی بود که در پیشبرد دموکراسی و تقویت جامعه مدنی و تضعیف گزاره های استبدادی موثر و مفد فایده باشد. شاید این مهمترین رسالت اصلاح طلبان در این برهه زمانی باشد.

هفته گذشته شاید ارسال دو نامه به آیت الله خامنه ای ، رهبر جمهوری اسلامی ایران بودیم. اولی توسط حداد عادل رییس مجلس هفتم و دومی بوسیله ی سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ارسال شد.
گرچه موضوع و موضع دو نامه و همچنین جهت گیری های نویسندگان در ظاهر کاملن متفاوت و مختلف بود اما شاید در یک موضوع اشتراک داشتند: نشان دادن اعتراض به عملکرد نهادها و مسولین تحت حمایت و نظر رهبری.
حداد از خواسته های احمدی نژاد رییس دولت نهم مورد حمایت آیت الله از مجلس هفتم گلایه می کند و سازمان مجاهدین نسبت به نوشتار و سیاست گذاری های شریعتمداری مدیر مسوول روزنامه کیهان تحت نظر ولی فقیه اعتراض دارند.
جالب آنکه مدیر مسوول روزنامه کیهان یکی از هوادارن و مدافعان سرسخت دولت نهم و شخص احمدی نژاد می باشد.
حداد در نامه اش اینگونه می نویسد: «به عرض می رسانم جناب آقای دکتر احمدی نژاد رییس جمهور محترم [...] مخالفت دولت را با یکی از قوانین مصوب مجلس شورای اسلامی که برای اجرا به رییس جمهور ابلاغ شده بود اعلام داشته اند.اینجانب این اقدام رییس جمهور محترم را با اصول قانون اساسی به ویژه اصل 58 منطبق نمی دانم ...». نتیجه نامه حداد حمایت قاطع رهبری از مجلس بود و احمدی نژاد را مجبور به تمکین از مصوبه مجلس نمود.
اما لحن نامه سازمان مجاهدین متفاوت است: «مسئله این است که این بد اخلاقی اولاً نه از سوی احزاب و تشکل‌های سیاسی بلکه از سوی نهادهای وابسته به حاکمیت و به ویژه روزنامه تحت مدیریت نماینده حضرتعالی صورت می‌ گیرد و محدود به یکی دو مورد هم نیست.»
گرچه سازمان مجاهدین ادامه ی روند موجود را غیر قابل تحمل می داند: «فعالیت و پرچمداری منابر جمعه و رسانی ملی و به ویژه روزنامی کیهان که به وسیله نماینده حضرتعالی اداره می‌شود در تخریب اصلاح طلبان، تحمل حقایق تلخ سابق الذکر را بر ما دشوارتر می‌سازد». اما بنظر نمی رسد نامه سازمان مجاهدین تاثیر چندانی در تغییر رفتار کیهان داشته باشد.

این مقاله در شماره چهارشنبه سوم بهمن روزنامه کارگزاران منتشر خواهد شد:
نفس برگزاری هر انتخاباتی فاقد ارزش دموکراتیک است مگر آنکه مبانی و شرایط اعمال حاکمیت مردم فراهم گردد. آزادی انتخاب شوندگان ، انتخاب کنندگان و برگزاری سالم انتخابات از نظر شکلی، سه رکن اساسی انتخابات موثر در پیشبرد دموکراسی است. [اینجا]
به نوعی می توان رد صلاحیت های گسترده انتخابات مجلس هفتم شورای اسلامی را آغاز علنی اخراج اصلاح طلبان از حاکمیت دانست. پروژه ای که با تکیه زدن احمدی نژاد بر کرسی ریاست جمهوری تکمیل شد.
در همان زمان بود که رفرمیست ها در واکنش به رد صلاحیت گسترده نیروهای خود دو سیاست را در پیش گرفتند:
بخشی از نیروها با تجمع و تحصن در مجلس و استعفای دسته جمعی سعی نمودند شورای نگهبان را مجبور به تجدید نظر نمایند. امری که حتی با ورود هیات دولت ، استانداران و طیف گسترده ای نیروهای بدنه دولت سید محمد خاتمی و تهدید به عدم برگزاری انتخابات نیز موثر نبود.
بخش دیگری از نیروهای اصلاح طلب نیز بهترین راه حل را در رایزنی با مقام های نظارتی و چانه زنی های سیاسی و ریش سفیدی سران نظام می دانستند. که البته نتیجه این چانه زنی ها نیز تایید تعداد انگشت شماری از کاندیداهایی بود که احتمال موفقیتی در انتخابات نداشتند.
ماجرا به شکلی پیش رفت که مهدی کروبی ، رییس مجلس ششم ، مدعی شد که پیش از انتخابات تکلیف 190 کرسی مجلس تعیین شده است. نتیجه نیز موید این اظهار نظر کروبی بود.
در بررسی دلایل ان اتفاق و عدم توفیق اصلاح طلبان حداقل دوعامل اساسی قابل بررسی است. اول عدم توجه به ساختار معیوبی که در ذات خود مشکل زاست. حق نظارت استصوابی شورای نگهبان که مجلسس ششم برای تعدیل آن نا توان بود. عامل دوم غیبت نیروهای اجتماعی و نهادهای مدنی برخواسته از مردم برای اعمال فشار به نهادهای نظارتی.
حالا پس از 4 سال ماجرای رد صلاحیت ها به شکل دیگری تکرار شده است. از اخبار و اطلاعاتی که تاکنون منتشر شده بنظر می رسد اینبار هیات های اجرایی تحت کنترل دولت نهم ، تعداد کثیری از نیروهای اصلاح طلب را پیش از ورود به میدان رقابت ، رد صلاحیت نموده اند تا مشخص شود اظهار نگرانی سید محمد خاتمی از حذف نیروهای مومن و انقلابی محقق شود.
فارغ از اینکه رد صلاحیت ها چه تاثیری بر امکان مشارکت و حضور رفرم خواهان در انتخابات مجلس هشتم دارد ، موضوع واکنش به این اتفاق نیز اهمیت خاص خود را دارد. واکنش احتمالی گروه ها و احزاب اصلاح طلب می تواند معیار خوبی برای درک و سنجش میزان تجربه پذیری و برنامه ریزی آنها باشد. گروه هایی که در زمان حضور در حاکمیت نیز نتوانستند با در پیش گرفتن سیاستی مشخص و اثربخش از حقوق قانونی خود دفاع کنند.
اگر تجربه انتخابات مجلس هفتم بار دیگر تکرار گردد و اصلاح طلبان همچنان از احقاق حقوق قانونی و حق تعیین سرنوشت خود عاجر باشند این پرسش جدی را در اذهان جامعه ایجاد خواهند نمود که در این شرایط آیا توانایی دفاع از منافع مردم دارند؟ جدای از این آزمون مهم ، باید مشخص گردد که رفرم خواهان برای یافتن راه حلی دائمی و تحقق برگزاری انتخابات سالم و عادلانه و اصلاح ساختار معیوب نظام انتخاباتی در ایران چه برنامه ای را طرح ریزی نموده اند.

در پی درگذشت مهران قاسمی روزنامه نگار٬ مترجم٬ نویسنده جوان ، مسیح علی نژاد در تکاپوی برگزاری مسابقه ای بود تا یاد و خاطره مهران را زنده نگاه دارد.
به این صورت بود که مسابقه «یاد قلم» متولد شد. با نظر مسیح قرار شد برای اجرای بهتر مسابقه من و محمد رحیمی زاده نیز بخشی از کارها را بر عهده بگیریم.
اینگونه شد که مخصوصن با تلاش محمد وبلاگ مسابقه درکمترین مدت ساخته شد. طرح پوستر را نیز با نظر مسیح آماده کردم تا رسما با اعلام زمان و موضوعات و اسامی داوران ، آغاز مسابقه اعلام گردد.
مسابقه ای که تنها نام داوران آن می تواند مشخص کننده اهمیت ماجرا باشد: اسدالله امرایی ، ژیلا بنی یعقوب ، مسعود بهنود، عطاالله مهاجرانی و کسری نوری که البته مسوول برگزاری آن نیز مسیحعلی نژاد است.
همچنین از روزنامه نگاران و وبلاگ نویسان نام آشنایی زیادی برای کمک به اجرای بهتر مسابقه کمک گرفته شد: جواد دلیری ٬ اکبر منتجبی ٬ رضا مهدوی هزاوه ٬ مریم شبانی ٬ علی اصغر سید آبادی ٬ فهيمه خضرحيدری ، محمد آقازاده ، هاشم حکمه ٬ عبدالرضا تاجیک ٬ محمد رحیمی زاده ٬ بهمن احمدی امویی ، سامان رسول پور، سيروان رحمانزاده ٬ سلامت سید نوری ٬ حمید مافی ٬ رضا حقیقت نژاد.
شما می توانید برای اطلاع از جزئیاب بیشتر به وبلاگ مسابقه و این مطلب علی نژاد مراجعه کنید. در همین حال بزودی با همکاری محمد رحیمی زاده وب سایت «یاد قلم» را هم آماده می کنیم تا بصورت جدی تری اخبار و اطلاعات را در اختیار دوستان قرار دهیم.

جشنواره بین المللی تئاتر ایران زمین از معدود برنامه های فرهنگی-هنری بود که در استان خوزستان متولد شد و رفته رفته جای خود را در تقویم بخشی از طبقه متوسط این استان باز نمود.
آذر ماه هر سال گروه های مختلف نمایشی از سراسر ایران و چند کشور خارجی ، خصوصن کشورهای آسیایه میانه و روسیه ، گردهم می آمدند و با رجوع به متون کهن ایران زمین به ایفای نقش می پرداختند.
این جشنواره در ابتدای ساکن با مخالفت دو گروه عمده روبرو بود: ابتدا قشریون مذهبی و نیروهای راست افراطی که هر حرکت فرهنگی و اجتماعی اثر گذار را تضیف جایگاه و پایگاه خود قلمداد می کردند و گروه دوم معدود نیروهای پان عربی و جدایی طلب.
جالب آنکه گاهی گروه دوم در لباس و تحت لوای گروه اول به نقش آفرینی و حمله به سنت های کهن ایرانی می پرداختند. جریاناتی که در نهایت به شکل انفجارهای کور و بی هدف سالهای اخیر بروز کرد.
در هر حال این جشنواره بین المللی که به نوعی کارنامه و اعتبار فرهنگی دولت اصلاحات در خوزستان محسوب می شد به تحریک عناصر قومی مغضوب نیروهای سیاسی اقتدارگرا واقع شد و در مقطعی به معضل عمده ای برای دولت سید محمد خاتمی تبدیل شد.
تا جایی که برخی نمایندگان مجلس خواستار استعفا و یا استیضاح وزیر کشور و فرهنگ و ارشاد اسلامی وقت شدند.در این شرایط بود که اقتدارگرایان تازه به مجلس رسیده از نیروهای روشنفکر انتقام سختی گرفتند و اکثر برنامه های فرهنگی ، هنری و اجتماعی را تعطیل و تحدید نمودند.
بهانه ی این ماجرا نیز به شکل حساب شده ای فراهم شد. در یکی از پیش نمایش ها چند عکاس با تهیه عکسهای ویژه از پوشش بازیگران زن خارجی زمینه ی برخورد با جشنواره را فراهم کردند.
در برنامه ی اختتامیه با افتادن روسری یکی از بازیگران گروه تئاتر ارمنستان در اجرای بخشی از نمایش پروژه رسمن کلید خورد. چند روز بعد نیز عکسهایی از لباس نامناسب بازیگران گروه تئاتر ارمنستان در اجرای آزمایشی به شکل گسترده ای منتشر شد.
متولی انتشار این عکسها و فیلم منتخب مراسم اختتامیه و چند تئاتر ایرانی و خارجی نیز یکی از نهادهای نظامی بود که با حمایت کامل سید احمد موسوی و ناصر سودانی نمایندگان وقت اهواز در مجلس هفتم صورت پذیرفت.
اهمیت ماجرا پای حداد عادل ، باهنر و افروغ را نیز به ماجرا کشاند و پرونده ای برای خاطیان جشنواره تشکیل شد و در نهایت چند مدیر اداره ارشادبه زندان ، شلاق و انفصال از خدمت محکوم شدند و عملن جشنواره تعطیل شد.
فضای سنگین بر رسانه های محلی نیز با ورود و حضور نیروهای نظامی و ضعف دولت سید محمد خاتمی و بخصوص وزارت ارشاد احمد مسجد جامعی در دفاع از جشنواره مزیدعلت شد تا اعتراض جدی بروز پیدا نکند و به واقع بخاطر دستمالی ، قیصریه به آتش کشیده شد.
پس از آن سالها همچنان رکود و بی تحرکی بر فضای فرهنگی استان خوزستان و شهر اهواز حاکم است. فضایی که برای چند ماه متاثر از برگزاری جشنواره بین الملی تئاتر ایران زمین در هر روز هزاران علاقمند را به سالن های مختلف در سراسر شهر اهواز می کشاند.

در مورد مطلب «دو خاطره از نماینده ای که برای تبرک لیوان آب احمدی نژاد را نوشید» ابتدا چند نکته دیگر برای نقل کردن وجود داشت که بعلت حساسیت موضوع از بیان آنها پرهیز شد. برخی مسائل شخصی همچون داشت نه فرزند و دفاع سرسختانه سودانی از بحث صیغه.
همچنین خاطره ی یکی از همکاران قدیمی سودانی که مربوط می شود به اقامت در هتل استقلال تهران. که ایشان با زیر شلواری در انظار حاضر شده اند و به جای نشستن روی میز و صندلی رستوران هتل ظرف غذای را روی زمین گذاشته و به خوردن مشغول شده اند.
همچنین ادعای سودانی در ایام تبلیغات انتخابات مجلس ، که سال هاست از نظر فکری با گروه اخوان المسلمین مصر ارتباط دارند واز همه مهمتر داستانی مربوط به زمان جنگ هشت ساله که به دلایل مختلف امکان نقل آن نیست.
البته تمامی انسانها جایز الخطا هستند اما هر چه ادعا بیشتر باشد و رفتارهای عجیب تری از انسان بروز کند که با واقعیت فاصله داشته باشد، میزان انتقادات و توجهات عمومی بیشتر جلب خواهد شد.

ناصر سودانی نماینده اصولگرای شهر اهواز در مجلس همان کسی است که به نوشته سایت خبری آفتاب باقی مانده آب لیوان احمدی نژاد را نوشید و بخاطر تبرک به خود پاشیده است.
گرچه سودانی این ماجرا را تکذیب نموده اما شاید نقل دو روایت دیگر در مورد ایشان بتواند به شناخت بهتر این نماینده اصولگرای هوادار احمدی نژاد کمک نماید.
روزهای ابتدایی سال 1378 در زمان تبلیغات انتخاباتی مرحله دوم مجلس ششم، هزاران دانشجوی دانشگاه آزاد اهواز میزبان 4 کاندیدای اصلاح طلب و دو کاندیدای اقتدارگرا بودند.
ناصر سودانی نماینده مجلس هفتم و سید احمد موسوی نماینده پیشین مجلس هفتم ، معاون پارلمانی احمدی نژاد و سفیر فعلی ایران در سوریه کاندیداهای اقتدارگرایی بودند که در مجلس ششم موفقیتی کسب نکردند.
سودانی در آن جلسه در معرفی خود مدعی شد که می تواند نماینده خوبی باشد چون از اول دبستان تا سال اخر دانشگاه همیشه مبصر کلاس بوده. خنده ممتد هزاران دانشجو به واقع خط پایانی بود بر شروع سخنان بسیار مضحک این کاندیدا.
ماجرا دوم مربوط است به نمایندگی سودانی در مجلس هفتم و داستان جشنواره بین المللی تئاتر ایران زمین. جشنواره ای که پس از روی کار آمدن دولت سید محمد خاتمی هر ساله با حضور گروه های مختلف خارجی و داخلی در اهواز برگزار می شد.
در مراسم اختتامیه ششمین دوره ، روسری یکی از بازیگران خارجی از سرش افتاد تا سناریویی کلید بخورد تا به تعطیل شدن دائمی جشنواره بین المللی تئاتر ایران زمین منجر شود.
ناصر سودانی و سید احمد موسوی نمایندگان عرب شهر اهواز در مجلس هفتم ازجمله معترضین اصلی این جشنواره بودند و تا تعطیلی کامل این برنامه ازهیچ کوششی فروگذاری نکردند.
جالب آنکه مدتی پس از آن نیز چند روزنامه قومی مشکوک در حرکتی توهین آمیز نوروز و چهارشنبه سوری را مراسم طاغوتی خوانند و خواستار تعطیلی این برنامه ها شدند و چند ماه پس آن بمب گذاری های زنجیره ای در اهواز آغاز شد.
شاید باید از برگزاری رقابت های تک نفره و در نبود نیروهای منتقد انتظار داشت نمایندگانی راهی مجلس شوند که مابقی آب لیوان احمدی نژاد را به عنوان تبرک بنوشد و به خود بپاشد.

نفس برگزاری هر انتخاباتی فاقد ارزش دموکراتیک است مگر آنکه مبانی و شرایط اعمال حاکمیت مردم فراهم گردد. آزادی انتخاب شوندگان ، انتخاب کنندگان و برگزاری سالم انتخابات از نظر شکلی، سه رکن اساسی انتخابات موثر در پیشبرد دموکراسی است.
در این حال آیت الله خامنه ای ، رهبر جمهوری اسلامی معتقد است که نظام اسلامی در هر شرایطی انتخابات را برگزار می کند:«حتی در چهار سال قبل که عده‌ای با راه انداختن یک نمایش و بازی قصد تعطیلی انتخابات را داشتند، با لطف خداوند و ایستادگی مردم نتوانستند انتخابات را تعطیل کنند».
ماجرای انتخابات مجلس هفتم یکی از بزرگترین موانع در روند دموکراتیزه شدن جمهوری اسلامی بود. یک عقب گرد تمام عیار که آثارش همچنان بر شرایط سیاسی و اجتماعی جامعه به جاری است.
اعتراض وزارت کشور مجری انتخابات ، استانداران و هیات دولت سید محمد خاتمی و اعتصاب نمایندگان مجلس ششم نه تنها در اعتراض به تضعیف و نابودی جامعه مدنی در حال شکل گیری ایران بلکه واهمه از سیطره ی استبداد بر جامعه بود.
گرچه استبداد به شکلی تمام و عیار بر جامعه سیطره پیدا ننمود اما نالایقی مدیران نو رسیده و نگاه قشری و عقب مانده به معضلات اجتماعی و برخوردهای امنیتی با فعالان سیاسی ، کارگری و زنان وضعیت کشور را آشفته تر از پیش نمود.
در واکنشی دیگر رهبر انقلاب اسلامی اظهارات برخی دیگر از افراد -جریانات ملی مذهبی و نهضت آزادی- را مبنی بر دعوت از ناظران بین‌ المللی و دشمنان ایران برای نظارت بر انتخابات، بیشرمی و بزرگ‌ ترین جسارت به ملت ایران خواندند.
گرچه شاید این درخواست بیشتر جنبه اعتراضی به شرایط موجود کشور و نحوه ی برگزاری انتخابات در ایران و حذف همیشگی نیروهای اپوزیسیون داشته اما به هر حال دارای خواستگاهی قابل توجه در میان سیاسیون معترض و مستقل است.
شاید بهترین جایگزین این پیشنهاد غیرعملی که حتی ممکن است استقلال ایران را به چالش بکشد ، اصلاح ساختار غیر دموکراتیک و معیوب انتخابات در ایران باشد ، ساختاری که در آن انتخابات به شکل دو مرحله ای برگزار می شود.
به هر حال تا زمانی که برگزاری انتخابات با وجود نظارت استصوابی و ایجاد محدودیت برای انتخاب شوندگان صورت پذیرد نمی توان ادعای آزادی و سلامت انتخابات در ایران را قابل دفاع دانست.

دبیرکل سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی در واکنش به اعلام نتایج بررسی صلاحیت‌ها در روز 15 اسفند و آغاز تبلیغات انتخابات مجلس شورای اسلامی از روز 16 اسفند گفت: چنین کاری خلاف اخلاق ، اسلام، روح قانون و غیرشرعی و غیرعادلانه است. [آفتاب]
اینگونه برنامه ریزی ها نشانه های خطرناکی از زمینه چینی برای تسخیر مجلس هشتم به روشهای غیر متعارف و غیر قانونی بدست هوادارن دولت احمدی نژاد و اقتدارگرایان است.
در حالی که پیش از این نیز زمان برگزاری انتخابات، 24 اسفند ماه، در روزهای پایانی سال و درغیاب مطبوعات و دل مشغولی های عمومی نسبت به آغاز سال جدید پیش از این انتقاد و اعتراض اصلاح طلبان را در پی داشت.
در دوره پیشین انتخابات مجلس که با رد صلاحیت گسترده اصلاح طلبان روبرو بود ، فاصله میان اعلام صلاحیت ها و آغاز تبلیغات فرصتی مناسب برای اعتراض به شرایط قلمداد می شد که البته در نهایت اثر چندانی نیز نداشت.
در هر حال انتصابات عجولانه و تغییرات اخیر در ستاد انتخابات کشور و برخی استانها شبهات جدی را در برگزاری سالم انتخابات مجلس هشتم به همراه داشته و بنظر می رسد اقتداگرایان در رویای تکرار وقایع مجلس هفتم هستند.
در همین حال یکی از کاندیدهای اصولگرا در زمان ثبت نام گفته است :«نبايد اجازه داد ساختار ستيز‌ها به مجلس هشتم وارد شوند» ، این فعال سیاسی اقتدارگرا در مورد نحوه ی پیشگیری ورود "ساختار ستیزها" به انتخابات توضیحی نمی دهد.
بنظر می رسد تا زمانی که مشکلات ساختاری در برگزاری انتخابات در ایران مرتفع نگردد ، امکان دستیابی به مجلسی برامده از رای آزادانه ی مردم و آزادی انتخاب کنندگان و انتخاب شوندگان وجود نخواهد داشت.

«هيات دولت در جلسه عصر امروز، فردا دوشنبه را به دليل سرمای هوا تمام ادارات دولتی و مراكز آموزشگاهی "سراسر كشور" تعطيل اعلام كرد.» [فارس]
«هيات وزيران طی اطلاعيه ‌ای كليه مراكز دولتی، دانشگاه‌ها و مقاطع تحصيلی استان تهران را فردا و پس فردا تعطيل اعلام كرد و افزود: تعطيلی ادارات و مراكز آموزشی و خدماتی در استان‌ها به تشخيص استانداران است.» [فارس]
این دو خبر در فاصله کمتر از یک ساعت روی تلکس خبرگزاری فارس قرار گرفت. جالب آنکه در خبر دوم هیچ اشاره ای به انتشار اطلاعات ناقص و غلط ساعاتی پیش این خبرگزاری نمی شود.
البته این خبرگزاری اصولگرای در ارسال جهت دار و وارانه جلوه دادن خبرها ید طولایی دارد اما به طور کلی اشاره به اشتباه در ارسال یک خبر رفتاری کاملن حرفه ای و در جهت احترام به خوانندگان قلمداد می گردد.
در همین حال در بخشی از بیانیه دولت آمده است : «كليه ادارات دولتی ، دانشگاه‌ها و كليه مقاطع تحصيلی آموزش و پرورش استان تهران به استثناء دفاتر رياست جمهوری وزرا و بانک ‌ها و مراكز امدادی، بهداشتی، درمانی و خدماتی تعطیل است»
اشاره به تعطیل نبودن دفتر ریاست جمهوری و وزرا به این نکته اشاره دارد که حتی این بیانیه دست آویزی برای تبلیغ متبذلی برای دولت نهم تبدیل شده است.
همچنین این بیانیه موجب ایجاد نگرانی در مورد سلامت رئیس و هیات دولت نهم شده است. به غیر از کم خوابی و سو تغذیه ، خطر یخ زدگی نیز اعضای دولت را تهدید می کند.

«آمريكا و اسرائيل با ابزار سينما در پی نابودی اخلاق هستند» . این تیتر فارس در مورد سخنان یکی از اساتید دانشكده علوم پايه در دانشگاه قاهره است.
فارس دلایل اعتراض این استاد مصری را اینگونه تشریح می کند: «صحنه همجنس بازی كه "غاده عبدالرزاق" و "سمية الخشاب" دو بازيگر نقش اول زن مصری در فيلم "تا زماني كه" (حين ميسرة) از خود به نمايش گذاشته ‌اند و در حال حاضر كه بر روی پرده سينماهای مصر و كشورهای عربی در حال نمايش است، خشم و غضب علمای الازهر را بر انگيخته است.»
همچنین"علوی امين" استاد فقه و شريعت در دانشگاه الازهر مصر می گوید: «همجنس بازی در مصر وجود ندارد و هيچ روزی در آن وجود نداشته است.» این سخنان بسیار شبیه حرفهای محمود احمدی نژاد در دانشگاه کلمبیا آمریکا است که تعجب و تمسخر ناظران و رسانه های گروهی را در پی داشت.
اما ادامه سخنان این مصری جالب تر است:
«برخی مردم مصر حتی معنای اين كلمه را نمی‌دانند». باید دید میزان این برخی چه مقدار از جمعیت مصر را شامل می شود. همچنان که نا آگاهی از معنای یک عمل در تضاد با ابتلا به آن نیست.
با تمام این اوصاف جالب است که همچنان برخی قشریون همه اتفاقات جوامع در حال توسعه -خصوصن اسلامی- را توطئه آمریکایی-اسرائیلی می خوانند و حاضر نیستند دلایل واقعی را جستجو کنند.
بعید نیست بزودی مشخص شود ابتلا به همجسنگرایی در قوم لوط نیز توطئه دولت های غربی و در جهت تقویت اسرائیل و تضعیف کشورهای مسلمان بوده است.

محمدرضا باهنر نماینده مجلس هفتم در حمایت از دولت احمدی نژاد مدعی شده است «دولت فعلی اهل اقدام سريع است. اين دولت و رئيس‌جمهور برای خدمت‌رسانی به مردم حريص است و بعضی از مواقع حرص و ولع دولت برای خدمت‌گذاری برای ما مشكلاتی را به وجود آورده است.»
به نظر می رسد این اظهار نظر باهنر که یکی از وکیل الدوله های مجلس هفتم محسوب می گردد از جنبه ی دیگری هم قابل طرح است. دولت نهم آنچنان حریص عمل کردن است که کمتر تفکر و اندیشه ای در تصمیماتش دیده می شود.
رفتاری که البته در کارنامه پیش قراولان موج نو پوپولیسم در مجلس هفتم نیز دیده می شود. از طرح تثبیت قیمت ها یکی از مهمترین اسناد عملگرایی غیر خردمندانه مجلس یاد می شود.
اما دولت احمدی نژاد در این ماجرا ید طولایی دارد. تا جایی که هر هفته و هر روز باید انتظار طرح و برنامه ای خردستیز و غیر کارشناسی را داشت.
در تازه ترین اتفاق می توان به تغییر بخشنامه پرداخت دو تسهيلات 18 ميليون تومانی به خريد یک واحد مسكونی اشاره کرد که مرده به دنیا آمد. بخشنامه ای که بنظر می رسد ابتدا به تصویب رسیده و پس از آن درباره ی فواید و مضراتش فکر شده است.
باید به دولت نهم و مجلس هفتم یاد آوری نمود که بجای سرعت ، تعقل و خرد را چاشنی تصمیمات خود کنند تا بیش از این به ملک و ملت آسیبی وارد نکنند.

مدت زمان زیادی نمی گذرد که حسین شریعتمداری ، مدیر مسوول روزنامه کیهان در سر مقاله ای مدعی شد بحرین بخشی از خاک ایران بوده که با خیانت حکومت پیشین از خاک ایران جدا شده است.
ادعایی که موجب شد اعتراضات زیادی را از سوی مسوولین بحرینی و برخی دیگر از کشورهای عربی در پی داشته باشد.
در همین حال چند روز پیش متکی ، وزیر امور خارجه دولت احمدی نژاد مدعی شد سهم ایران در دریای مازندران نزدیک به 12 درصد است و کسانی که دم از سهم 50 درصدی ایران در دریای مازندران می زنند دشمنان ملت ایران هستند.
اما سخنگوی وزارت امور خارجه دولت نهم در اظهار نظری دیگر عنوان نمود که دولت برای سهم 20 درصدی در دریای شمال تلاش خواهد کرد. تلاشی که در خوشبینانه ترین حالت منجر سهم 12 درصدی خواهد شد.
با این اوصاف باید پرسید دولتی که برای دفاع از حقوق هسته ای ایران ، کشور را تا مرز تحریم همه جانبه و حتی جنگ ، پیش برده است چگونه در برابر دوستان روس خود به اینگونه خوش خدمتی ها و شیرین کاریها تن می دهد.
جالب تر وقتی است که آقای جلیلی ، دبیر نو رسیده شورای امنیت ملی در دیدار با وزیر امور خارجه عمان ، خلیج همیشه فارس را خلیج دوستی می خواند و موضوعی که می تواند به نوعی عقب نشینی تعبیر شود.
سیاست یک بام و دو هوای دولت نهم و در حالت کلی تر جمهوری اسلامی به هیچ عنوان نمی تواند مورد قبول هیچ وطن پرستی قرار بگیرد. پر واضح است که دفاع از منافع و تمامیت ارضی ایران در برابر هر دولتی ، خواه آمریکا ، روسیه و یا دول اسلامی باید اصلی غیر قابل تغییر قلمداد گردد.

خاتمی به علت درد کمر نمی تواند به خوزستان سفری داشته باشد. وضعیت سلامتی ایشان به نحوی است که ظاهرن حتی توان نشستن را هم ندارند.
گرچه همچنان عنوان می شود که احتمال دارد سفر ایشان در زمان کوتاه تری در هفته آینده انجام شود اما شواهد بر لغو کامل این سفر حکایت دارد. در همین حال اعلام شده که سفر ایشان در هفته سوم محرم -اواخر بهمن- انجام خواهد شد.
خبر حضور خاتمی جنب و جوش فراوانی را در میان فعالان سیاسی اصلاح طلب و میانه رو ایجاد نمود و انتظار می رفت که سفر ایشان بتواند بسیاری از مشکلات را رفع نماید و فضای سیاسی استان را به تحرک وا دارد.
خوزستان همیشه میزبان شایسته ای برای خاتمی بود و این بار نیز تدارک مناسبی دیده شد که متاسفانه حضور ایشان مقدور نشد. در همین حال خبر می رسد که احتمالن احمدی نژاد در هفته جاری سفری را به خوزستان انجام خواهد داد.