این موضوع که جوامع پیشرفته ، ترقی خود را مرهون مردم سالاری می دانند صرف یک ادعا نیست. گرچه بالاخره هر نظام انسانی بعلت عدم تجربه قبلی دچار کمبود و اشتباه نیز می گردد.
جالب است که محول نمودن امور به مردم در بسیاری از موارد می تواند از آفت ها و مفاسد جلوگیری نماید. ثبات اجتماعی را تضمین و رضایتمندی عمومی ایجاد نماید.
بنظر می رسد این قاعده در مورد مسائل مذهبی و دینی نیز صحیح است. عقاید مذهبی تا زمانی که در چهارچوب های حکومتی و دولتی قرار نگرفته اند و به قولی دولت متولی مذهب نگشته، برای مردم قابل پذیرش ترند.
شاید عاملی که مردم را در انقلاب 1357 به سوی روحانیون سوق داد، منش حکومت پیشین در عدم دخالت در امور دینی و مارکدار نکردن عقاید مذهبی بود. لذا مردم بر اساس اعتقاد خود حکومت را به دست مذهبون سپردند تا شاید به نوعی عقاید و شعائر مذهبی خود را قوت بیشتری بخشند.
گرچه شاید به سبب دین حکومتی و ارائه ی قرائتی خاص از مذهب نه تنها این شعائر و عقاید تقویت نشد بلکه جامعه امروز ایران دچار یک بنوع دین گریزی -وحتی دین ستیزی - هم شده است.
باورهای دینی مردم برخواسته از دیدگاه ها و برداشتهایشان از مسائل مذهبی است. نظامند نمودن و یکسان سازی باورها امری غیر ممکن و دشوار است. بکار گیری سازو کار قانونی نیز در این موارد جز هجمه به حقوق مدنی شهروندان کارکرد دیگری ندارد.
شاید به همین علت است که در جوامعی که دین از حکومت کناره می گیرد اخلاقیات رنگ بهتری دارد و اشکال افراطی لائیسم و یا مذهب ستیزی کمتر مشاهده می گردد.
محرم و یاد واقعه ی کربلا بهانه ای بود برای گریز به لزوم جدایی دین از دولت برای حفظ حقوق شهروندان و جلوگیری از تخلیه جامعه از باورهایی که در مقاطعی می تواند کمک کننده به تثبیت شرایط اجتماعی و روانی جامعه باشد.
پاورقی:
» عکس: گربه [نگاتیو]
جالب است که محول نمودن امور به مردم در بسیاری از موارد می تواند از آفت ها و مفاسد جلوگیری نماید. ثبات اجتماعی را تضمین و رضایتمندی عمومی ایجاد نماید.
بنظر می رسد این قاعده در مورد مسائل مذهبی و دینی نیز صحیح است. عقاید مذهبی تا زمانی که در چهارچوب های حکومتی و دولتی قرار نگرفته اند و به قولی دولت متولی مذهب نگشته، برای مردم قابل پذیرش ترند.
شاید عاملی که مردم را در انقلاب 1357 به سوی روحانیون سوق داد، منش حکومت پیشین در عدم دخالت در امور دینی و مارکدار نکردن عقاید مذهبی بود. لذا مردم بر اساس اعتقاد خود حکومت را به دست مذهبون سپردند تا شاید به نوعی عقاید و شعائر مذهبی خود را قوت بیشتری بخشند.
گرچه شاید به سبب دین حکومتی و ارائه ی قرائتی خاص از مذهب نه تنها این شعائر و عقاید تقویت نشد بلکه جامعه امروز ایران دچار یک بنوع دین گریزی -وحتی دین ستیزی - هم شده است.
باورهای دینی مردم برخواسته از دیدگاه ها و برداشتهایشان از مسائل مذهبی است. نظامند نمودن و یکسان سازی باورها امری غیر ممکن و دشوار است. بکار گیری سازو کار قانونی نیز در این موارد جز هجمه به حقوق مدنی شهروندان کارکرد دیگری ندارد.
شاید به همین علت است که در جوامعی که دین از حکومت کناره می گیرد اخلاقیات رنگ بهتری دارد و اشکال افراطی لائیسم و یا مذهب ستیزی کمتر مشاهده می گردد.
محرم و یاد واقعه ی کربلا بهانه ای بود برای گریز به لزوم جدایی دین از دولت برای حفظ حقوق شهروندان و جلوگیری از تخلیه جامعه از باورهایی که در مقاطعی می تواند کمک کننده به تثبیت شرایط اجتماعی و روانی جامعه باشد.
پاورقی:
» عکس: گربه [نگاتیو]
